Bizar slot


Hans van Gijssel

Vol vertrouwen gingen we (HDC 4) naar Leek toe want we begonnen met een voorgift! Bovendien bleek nog een 2e speler ziek te zijn. Van te voren kregen we al te horen dat de sterke Bert Begeman afwezig was in verband met een veteranentoernooi in het Julinek Park in Polen. Julinek Park??  Was dat niet een plaats in een science fiction film over dinosauriërs?  Even opgezocht op Wikipedia en wat blijkt: het scheelt maar een paar letters, ik dacht aan het Jurassic Park, een film van Steven Spielberg. Toch bijna goed. Geen film voor tere zieltjes. Dan maar liever dammen.

De paring viel niet bij iedereen in de smaak. Meint had graag Tom gehad, maar kreeg Pieter. Was dat een voorbode?  Bé kreeg Tom, maar had toch liever een onbekende gehad. Vooraf zei Wout dat hij liever geen jeugdlid als tegenstander wilde hebben, want die heeft een lage rating. Hij wilde wel aan het eerste bord want dan kon hij zich optrekken aan een sterke speler…. Hans gunde hem dat, maar hij was voor 99% zeker dat Wout dan dit jeugdlid zou treffen. Goed gedacht! Maar dat deze ronde zo dramatisch zou aflopen had niemand op gerekend.

 Elzo en Marcel hoefden niet mee naar Leek, maar wonnen wel (er waren immers geen tegenstanders) en de tussenstand was gelijk 0-4. Wat kon er nu nog misgaan……

Wout trof dus inderdaad dit jeugdlid Martijn, 18 jaar. Volgens de grafiek had Wout een iets betere opening, maar dat was slechts tijdelijk. Hij liet zich niet opjagen met het snelle spel van zijn jonge tegenstander. Bij de 43e zet bood hij remise aan met de woorden: “nu volgt er een 4 om 4, dus zullen we maar remise doen?” Maar daar wilde Martijn niks van weten. Even later moest hij toch tot de conclusie komen dat er voor hem niets méér in zat. Deze snelle jongeman had nog 1 uur en 41 minuten over !! De voorsprong blijft 4 punten.  1-5 Bé speelde, zoals gezegd, tegen Tom Huizinga. Na een gelijk opgaand begin verkreeg hij tegen de 40e zet in een 7 om 7 stand voordeel met zijn schijven op veld 14 en 20. Hij zag echter niet het toekomstig plan van Tom om schijf 14 af te ruilen. In plaats van 45-40 had Bé 48-42 moeten spelen om dit plan te verijdelen volgens de Analyse Grafiek. Het vervolg had dan kunnen zijn: 22-28 20-15 a) 03-09 14x03 04-10 28x32 of b) 13-18 42-37 18-23 45-40 maar is dit te winnen ? In ieder geval zat er een aantal zetten later geen muziek meer in en werd het een gelijkspel.  2-6

Meint nam het op tegen Pieter Dijkstra. Op de 35e
zet ging het mis met hem. Gezien de stand lijkt het “logisch” om veld 13 op te vullen met schijf 8 of 9. En dat was nu net de beslissende fout. Er volgde een 4 om 3 en Meint was gezien.  4-6. De voorsprong is nu nog 2 punten.  4-6

Geert moest het opnemen tegen Henk van den Berg, de man die zo aardig was om Hans te mailen dat ze spelers te weinig hadden en dat wij maar met zes spelers hoefden te komen. Elzo en Marcel konden dus thuisblijven. Op de 26e zet nam Geert een verkeerde ruil. Hij meende dat die andere ruil schijfverlies op zou leveren, maar die schijf was (nog) wel steeds verdedigbaar. In ieder geval kreeg Geert wel een steeds slechtere stand en dat resulteerde uiteindelijk in een verloren partij. Weg voorsprong.  6-6

Hans had een zware partij tegen Lammert van der Sluis. Vond hij zelf. Maar steeds vond hij wel de goede zetten om tegenspel te bieden. Volgens de Analyse Grafiek was er in de gehele partij niets aan de hand (?). De tussenstand bleef dus gelijk.  7-7

Nu was het afwachten wat Ludy tegen Jan Sikkens zou doen. “Alles” hing van hem af, eigenlijk van beiden. Ludy kwam wat slechter uit de opening, maar herstelde zich goed en na de 49e zet leek het naar remise toe te gaan. iOS Lidraughts vermeldde bij deze stand ook al 1-1 ! Het bleek (achteraf) dat Ludy op de 52e zet 4 schijven kon geven om dan zelf door te kunnen lopen naar dam wat een snelle remise tot gevolg zou hebben. Dat deed hij niet. Maar ook Jan deed direct hierna niet de goede zet, waarna de stand weer in evenwicht kwam. Echter, Ludy kwam in hevige tijdnood (is slecht voor je rikketik) en zag bovendien door de vele bomen het bos niet meer. Na nog eens 16 (!) zetten, met tussentijds kansen genoeg (op de 62e, 63e, en 65e zet) om af te wikkelen naar remise, maakte hij met 25-20 de fatale fout, 36-31 met daarna 02-08 en 25-20 was gelijk remise geweest. Tja, het kan verkeren, zei Bredero.  9-7