Weer verlies met ruime cijfers


Hans van Gijssel

Helaas, wederom een grote nederlaag. Na een uitstekend resultaat in de 2e ronde ging het bergafwaarts met het team. Natuurlijk doet iedereen zijn best. En een foutje is snel gemaakt en dan ben je gezien. Het gebeurt een beetje té vaak en langzamerhand koerst men af om hekkensluiter te worden. Maar, we houden de moed er in. Elke volgende ronde biedt weer nieuwe kansen.

Meint werd dit keer uitgeleend aan het tweede team. Dat team speelde een streekderby tegen Hijken, maar dat ging tegen de verwachting in helemaal mis. Lag niet aan Meint. Ook “ons” team had invallers, Geert en Leon, maar door allerlei omstandigheden bleek dat zelfs niet genoeg. “Gelukkig” had onze tegenstander ook een speler te weinig en begonnen we met een punt.  (1-1)

Bé speelde tegen Johan Rademaker. Een gelijk opgaande wedstrijd was het. Meestal gaat het goed met Bé tot tegen de 40e zet. Daarna lijkt het alsof de “band” leeg loopt bij hem, zo ook afgelopen zaterdag. In een 7 om 7 stand had hij nog steeds kansen op een goed resultaat. Op de 47e zet wilde hij te snel naar de overkant maar bij de volgende zet van Rademaker zag Bé pas het gevaar van een zetje richting dam wat hij alleen kon voorkomen met het offeren van een schijf. Dat was het begin van het einde. Jammer. Aangegeven was 43-38 04-09 30-24 17-21 37-32.  (1-3)

Hans, tot nog toe goed op dreef in de Nat. Comp., had een zware dobber aan Edward Kuiper, overgekomen van Roden. Op de 29e zet ging het mis. Verschillende zetten waren niet goed maar hij moest zo nodig 11-16 spelen, terwijl hij zetten hiervoor al zag dat hij op moest passen voor de zet 27-21. En dat was hij eventjes glad vergeten. Stom, stom, stom. Hij speelde nog door, maar het was vergeefse moeite. Met 12-17 28-23 19x28 19x28 17-22 zou hij zich naar remise kunnen toe werken.  (1-5)

Wout nam het op tegen de “sterke” Bob van der Mark. Uit niets bleek echter dat laatstgenoemde zoveel sterker was dan Wout en dat leverde hem een uitslag in het blauw op.  (2-6)

Leon speelde in het begin een zeer solide partij tegen Renie Jas, die vanuit Arnhem weer terugkeerde naar Het Noorden. Een aantal jaren had deze Jas niet gespeeld (hij had geen rating), maar dat betekende zeker niet dat hij niet meer kon dammen en daar kwam Leon ook achter. Na de 28e zet van Jas zag Leon wel de dreiging 21-27 maar hij koos (helaas) voor 28-22 in plaats van 37-31. Hierop volgde 09-14 en nu hadden de alarmbellen moeten rinkelen voor Leon. Hij had schijfverlies voor lief moeten nemen met 48-43. De zet 33-28 (lijkt logisch) deed hem gelijk de Das om tegen Jas.  (2-8)

Geert kon zijn kunsten vertonen tegen de enige dame van het gezelschap, Yneke Goerres. Hij werd gelukkig niet verblind door deze schoonheid en concentreerde zich goed op zijn partij. Eventjes ging het wat minder toen hij een (riskante) voorpost kreeg op veld 24. Met zijn 16e zet (47-42 in plaats van 46-41) had het verkeerd kunnen aflopen als 14-20 39-33 met na de slag 13-18 32-27 11-16 37-32 23-28 zou zijn gespeeld. Gelukkig voor onze Geert zag zij dit buitenkansje niet en werd het uiteindelijk remise.  (3-9)

Elzo nam het op tegen Folkert Eerdmans. Tot de 29e zet ging het gelijk op en hier had hij schijf 27 moeten opruimen. Toen hij dat niet deed en een “onschuldige” zet (40-34) speelde, volgde een combinatie naar dam wat begon met de schijf welke opgeruimd had moeten worden. Weliswaar kon hij de dam ten koste van een schijf nog veroveren, maar de schijf achterstand kwam hij niet meer te boven.  (3-11)

Cor was als laatste uit. Marinus Damkat was zijn tegenstander. Lange tijd ging het gelijk op en op de 45e zet kwam er een aparte stand op het bord met elk nog 10 schijven. Nu kwam het er op aan de juiste zet te vinden. Helaas koos Cor voor het verkeerde plan. Het begin naar remise was bijvoorbeeld 19-24 40-34 02-08 46-41 geweest maar hij kwam met 20-25 en hierna bleek Damkat niet voor de Poes te zijn.  (3-13)